از همون دوران بچگی وقتی سرود ملّی قبل از انقلاب رو میشنيدم احساس میکردم يه چيزی کم داره…اصلا اون موقع که قربونش برم بيشتر بهش میگفتن سرود شاهنشاهی تا سرود ملّی…ولی فعلا بگذريم که حالا نمی خوام نبش قبر کنم و در مورد اون موقع صحبت کنم…حرف من سرود ملّی يا در حقيقت سروده ملّی حالای ماست که تو تمام ميادين بين الملّلی نقش معرفی ملّت و کشور ما رو داره…..بيائيد خط به خط این شعر رو دنبال کنيم و ببينيم این شعر (با موسيقيش کار ندارم) واقعا برازنده و بيانگر ويژگی های يه کشور(به اصطلاح جغرافيدانان سياسی)دارای قدمت تاريخی هست يا نه و اصلا میشه اسم سرود ملّی روش گذاشت يا بايد به يه اسم ديگه خطابش کرد:
خوب….از اولين خطش شروع کنيم:
(سر زد از افق مهر خاوران……..فروغ ديده حق باوران)
اوّلين موردی که تو این بيت جلب نظر میکنه عدم شفافيت مفهوم اونه……خوب…سر زد که سر زد……..این مهر خاوران از جمله کدوم ويژگی مردم ایرانه که سر زدنش بايد تو سرود ملّی ما بياد….اگه فرض هم کنيم که مفهوم درستی داره……مگه حق باوران فقط ایرانين……اگه نه…….مگه این سرود ملی واسه کسائی جز ایرانی ها ساخته شده و بايد بيانگر مشخصّات مردمانی غير از ایرانيان باشه……بعله میدونم ..جهان انديشی صفت خيلی خوبيه….ولی نه واسه سرود ملّی که بايد ويژگيهای منحصر بفرد يه ملّت رو برجسته کنه..پس این مصرع …مثل تموم حرفای يه نظام اید ئولوژيک .. شد يه حرف کلی و کمی تا قسمتی مفت…..
حالا بيت دوّم…..
(بهمن فر ایمان ماست…پيامت ای امام..استقلال….آزادی…نقش جان ماست)
حالا بگذريم از معنی ناقص و مبهم مصرع اوّل…..ولی آخه مگه…..فقط بهمن فر ايمان ماست…….يادتون باشه داريم از يه سرودی صحبت میکنيم که بايد در حد امکان يه مروری به تاريخ اون کشورو وقايع افتخار آميزش داشته باشه….يعنی تو تمام این دوران قدمت تاريخی يه بهمن اومد و فرتی شد فر ايمان ما؟…..پس این سرود همينجا تا رده يه سرود معمولی انقلابی سقوط میکنه…..میشه يه چيز در حدو اندا زه های سرود (22 بهمن …22 بهمن ..روز از خود گذشتن….الخ)…..در مورد مصرع دومش هم زياد نميخوام صحبت کنم چون بدون شرحه و خيلی وقتهاديدم حتی اونائی که موقع پخش سرود دستشون رو رو قلبشون میذارن ..به اینجاش که میرسه ..دستشون رو ور میدارن و يه چيزی هم زير لب نثار میکنن.
حالا میرسيم به بيت آخر :
(شهيدان پيچيده در گوش زمان فريادتان…..)
آها….نه…..بالاخره رسيديم به يه مصرع بدرد بخور…تو همه کشورها شهيدان جزو عزيزترين کسانشونن و کسائی که در راه وطن جون میدن رو يه جوری تو سرود مليشون میگنجونن…پس میشه اميدوار بود به ادامه سرود ……بياييد ادامه بديم..
(پاينده ..مانی و جاودان…)
این درسته……فرياد شهيدان واسه پايداری وطن بوده…سرود ملی يعنی این…اینجاست که از يه سرود ملّی بايد انتظار داشته باشيم نامی که از اوّل سرود دنبالش بوديم ….يعنی ایران….رو به روشنی و صراحت بيان کنه…اینجاست که میگه…
(جمهوری… اسلامی…. ایران..)
زرشک!!…..چی شد؟….يه جمهوری اسلامی تالاپی تپوندن جلو اسم ایران که…….يعنی اون فرياد شهيدان که پيچيده بود در گوش زمان.. همش واسه جمهوری اسلامی ایران پيچيده بوده ديگه …نه خود ایران…يعنی این سرود ..سرود جمهوری اسلامی ایرانه…سرود حکومت ایرانه.. نه مردمش …پس این يه سرود دولتيه نه ملّی!
(پاينده باشی و جاودان…جمهوری اسلامی ایران)…..خدا پدرتون رو بيامرز ه……يعنی تو این سرود به اصطلاح ملّی…اگه نام ایران رو هم حذف کنيم ……تو معنی سرود تاثيری نميذاره…….چون هدف اصلی کل سرود… جمهوری اسلاميه….این مثل اینه که بگن(پاينده مانی و جاودان ….سيستم… اداری.. شرکت.. فلان)…يعنی شرکت فلان به چپ مبارک که نيست…منظور این سيستمه است که میخوان پاينده و جاودان باشه…حالا تو این اداره نشد ..تو يه اداره ديگه…
آخه مگه میشه تو يه سرود ملّی…. اسم يه کشور به تنهائی و صراحت توش نياد…و وقتی هم که مياد آويزون نوع حکومتش…جمهوری اسلامی باشه……..
حالا خودتون قضاوت کنين…این سرود….سرود ملّی من و شماست؟…..سروديه که برازنده يه ا يرانی باشه؟..کافيه سرودبه اصطلاح ملّی حال حاضر کشورمون رو مقايسه کنيم با سرود( ای ایران) يا حتّی با اولين سرود ملّی ایران در عصر قاجار …تا بفهميم شعر يک سرود واقعا ملّی از چه ويژگيهای منحصر به ملّتی بايد برخوردار باشه ……
جان کلام….من تمام حرفم اینه که:
آخه پدر صلواتی ها….شما ها که دل خوشی از نشانه های ملّی و میهنی ندارين و اگه میتونستين همون يه کلمه ایران آويزون رو هم نمی گنجوندين تو این سرود …..ديگه سرود ملّی گفتنتون چيه…يچيز ديگه بگين بهش…بهش بگين سرود جمهوری اسلامی……سرود نظام ا سلامی………چه میدونم..سرود حکومت عدل الهی……..ولی تو رو هر کی دوست دارين ملّی نگين بهش…. شتر سواری که دولا دولا نميشه آخه!!!
برگرفته از وبلاگ هيچ الحکايات هيچکی هيچکس
